در خبر ها خوندم که جشنواره ای با عنوان زنان سرزمین من برگزار شده که در اون مد های استاندارد ! برای لباس خانم ها ارائه میشه که چند نکته به نظرم اومد :

۱. مشاور امور بانوان استانداری تهران گفته که نیروی انتظامی جمهوری اسلامی که در ماه های اخیر کنترل پوشش شهروندان را افزایش داده با مدل های ارائه شده در نمایشگاه برخورد نمی کند. که معنیش اینه که اگه از مد های ما بپوشین چون استاندارد هستن و همه ی جوانب ملی و دینی در اون ها رعایت شده کسی بهتون کاری نداره و معنی دومش اینه که چون مردم خودشون نمی فهمن که چه لباسی باید بپوشن ما براشون الگو درست کردیم .

۲. عکاسان مرد اجاره حضور در جشنواره سوم زنان سرزمین من و عکاسی از مدل های ارائه شده را نداشتند. که ما نفهمیدیم بالاخره این مدل ها مجاز هستن یا نه. اگه مجاز هستن پس چرا مرد ها نمی تونن نگاه کنن اگه مجاز نیستن پس چرا گشت ارشاد نمی گیرشون.

۳. بد نبود اگه همین مشاور امور بانوان استان تهران می گفتند که چند درصد از بانوان از این مدل ها استفاده می کنند و آیا در شهرستان ها هم بانوان می تونن از این مدل های میهنی استفاده کنن ؟

(من یکی دو تا عکس از این مراسم گذاشتم که دیدنش خالی از لطف نیست )

 

این فیلم اخراجی ها هم ماجرایی شده. چند نکته در این مورد این فیلم بنظرم رسید:

1. این فیلم با وجود استفاده از یکی از بهترین تیم های فیلم سازی ایران (از آهنگ سازی تا تصویر برداری و غیره) تقریبا تمام سکانس های تاثیر گذار این فیلم تکراری یا بهتره بگم تقلیدی است که  از جمله صحنه عبور داش مجید از میدان مین = فیلم روبان قرمز یا صحنه تونل که صحنه آخر فیلمه = فیلم هیوا
2. تقریبا تمام گریم های بازیگران مشهور فیلم در فیلم های دیگر نیز دیده شده مثل گریم امین حیایی و شریفی نیا

اما از بحث های فنی گذشته می خوام بزنم جاده خاکی و کمی نکته  سیاسی بنویسم:

1. ده نمکی یهو از روزنامه و سیاست و انصار حزب الله کنار می کشه و هنرمند می شه و تو فیلمش همه ی ارزش هایی رو که یه روز به خاطرش به خیلی ها بد و بی راه می گفته نقد می کنه. این حرکت ده نمکی من رو یاد مشاور فرهنگی رئیس جمهور در ایام انتخابات می اندازه که گفت : " چرا جوان ها رو در جاده شمال دستگیر می کنند" و بعدا که آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شد طرح امنیت اجتماعی با قدرت اجرا شد.
2. آقای ده نمکی در ایران به عنوان رئیس چماق دارها معروف بوده حالا که هنرمند شده آیا چماقشو شکسته یا اینکه اون رو به دیوار خونش آویزون کرده؟

من نسبت به اخراجی ها خوشبین  یا بهتره بگم ظاهر بین نیستم.

باز ایام روز زن و مادر رسید و صدا و سیما چپ و راست در مورد الگو های زنان برنامه پخش می کنه. یکی از چیز هایی که توجه من رو به خودش جلب کرد برنامه ای با عنوان نقش زنان در اجتماع و نیز الگوی ایرانی اسلامی به جای الگوی غربی بود. اما چند نکته که معمولا گزارشگر های صدا و سیما هیچ وقت به اون توجه نمی کنند:

۱. خیلی سعی نکنن که تاریخ حظور زنان در اجتماع رو بررسی کنند، چون این تاریخ بر می گرده به رضا شاه و جریانات کشف حجاب. البته در اون زمان نقش زنان کاملا تشریفاتی و جنبه ی ضد دینی داشت اما همین حرکات ضددینی کم کم زنان رو به اجتماع کشوند و اون ها کم کم در اجتماع نقش پذیرفتند. آیا اگر ۷۰ سال پیش کسی از راننده اتوبوس زن حرف می زد خیلی مسلمون نبود.

۲. خیلی سعی نکنن دنبال الگوی ایرانی و یا اسلامی برای نقش زنان در جامعه بگردند. چون زنان با تفکر غربی و ضد دینی وارد اجتماع شدند و قبل از اون در اجتماع حضور نداشتند که امروز بخواهند به اون الگو ها برگردند. پس به جای برگشتن به الگوی ایرانی برای حضور زن در اجتماع که اصلا وجود نداشته بهتر مرد و مردونه به فکر یک الگوی تعدیل شده ی غربی بود که کمترین تناقض رو با فرهنگ ما داشته باشه. برای ایرانی بودن و ایضا مسلمون بودن نیاز نیست به همه کار هامون یک پسوند ایرانی اسلامی بچسبونیم.