این فیلم اخراجی ها هم ماجرایی شده. چند نکته در این مورد این فیلم بنظرم رسید:

1. این فیلم با وجود استفاده از یکی از بهترین تیم های فیلم سازی ایران (از آهنگ سازی تا تصویر برداری و غیره) تقریبا تمام سکانس های تاثیر گذار این فیلم تکراری یا بهتره بگم تقلیدی است که  از جمله صحنه عبور داش مجید از میدان مین = فیلم روبان قرمز یا صحنه تونل که صحنه آخر فیلمه = فیلم هیوا
2. تقریبا تمام گریم های بازیگران مشهور فیلم در فیلم های دیگر نیز دیده شده مثل گریم امین حیایی و شریفی نیا

اما از بحث های فنی گذشته می خوام بزنم جاده خاکی و کمی نکته  سیاسی بنویسم:

1. ده نمکی یهو از روزنامه و سیاست و انصار حزب الله کنار می کشه و هنرمند می شه و تو فیلمش همه ی ارزش هایی رو که یه روز به خاطرش به خیلی ها بد و بی راه می گفته نقد می کنه. این حرکت ده نمکی من رو یاد مشاور فرهنگی رئیس جمهور در ایام انتخابات می اندازه که گفت : " چرا جوان ها رو در جاده شمال دستگیر می کنند" و بعدا که آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شد طرح امنیت اجتماعی با قدرت اجرا شد.
2. آقای ده نمکی در ایران به عنوان رئیس چماق دارها معروف بوده حالا که هنرمند شده آیا چماقشو شکسته یا اینکه اون رو به دیوار خونش آویزون کرده؟

من نسبت به اخراجی ها خوشبین  یا بهتره بگم ظاهر بین نیستم.